5- Öfkeyle öpmek Şiiri - Nisan Mektuplar

Ruhumun Mukaddes Yarası;
Bugün bu satırlar sana boyun büküp ağlayan o çaresiz kadının değil, sînemde bıraktığın o enkazın içinden doğrulan hırçın bir feryadın sesidir. İçimdeki hasret kabuk değiştirdi; artık canımı yakan o sızı, kalbimin kırıklarından beslenen muazzam bir öfkeye dönüştü. Sana öfkeliyim sultanım; hem de bendeki seni bir kalemde infaz edecek kadar kızgınım.
Biz bu yolları hileli bir mantığa kurban ederken, sen bir kez olsun dik durup her şeyi göze alabileceğini, bu aşk için neleri yakabileceğini bana gösteremedin. Eğer sen, hayatını benimle kurmak için o sığındığın korkak dünyandan zerre misal bir feda yapabilseydin, sevdanın o çetin yükünü mertçe omuzlamaya cüret etseydin, bugün bu gurbet çöllerinde savrulmazdık. Kalbimi en çok kıran, beni bu zifiri karanlıkta en çok üşüten ne, bilir misin? Benim aşkımın şiddetinden, sana olan o hesapsız sevdamdan sebep sergilediğim hırçınlıkları, o fırtınalı dalgalanmalarımı bir kez olsun göğsünde eritemeyişindir. Ruhumun feryadını çözmek, o delişmen hallerimi tolere etmek yerine, en kolayını seçip beni ilk sarsıntıda öylece bırakıp gitmeyi yeğledin. Sen beni bırakmasaydın, o dalgalara göğsünü siper etseydin, bugün hikayemizin son sayfası böyle meşum bir bozgunla yazılmazdı.
Bu öfke; gülün dikene batmasının acısı değil, fırtına koptuğunda dikenlerin gülü sarmalamak yerine, ilk rüzgarda onu dalından koparıp toprağın hoyratlığına terk etmesidir. Sen beni koruyacak o sığınak, o mert kale olmak yerine, rüzgara mukavemet gösteremeyip beni kendi tenhalığımda soldurmayı seçtin. Senin bu korkak kaçışın yüzünden içimdeki hoşgörü dolu aşık yerini amansız bir hırçınlığa bırakıyor.
Eğer birazcık yiğitlik gösterip, o çocuksu fırtınalarımın arkasındaki o devasa, o lekesiz aşkı görebilseydin, bugün her şey bambaşka olabilirdi. Fakat sen, o maskelerin arkasına saklanıp arkana bakmadan gitmeyi seçtin. Mademki bu koca yangını taşımaya yüreğin yetmedi, mademki ilk hırçınlığımda gemileri yakıp limandan kaçtın; o halde bu meşum sessizliğinle baş başa kalmayı da sen istedin ve hak ediyorsun demektir, yine de…
Yine de... Seni, içimdeki o muazzam aşkı küle çevirmek yerine her fırtınada daha da harlayan, canımı yaka yaka mühürleyen o hırçın ve hiddetli busemle, o sitem dolu nefesimle öpüyorum.
Nisan

Nisan