Ol Öfkeyle... Şiiri - Seçil Karagöz

Türkçeyi bilirmiş, ahkâm kesermiş;
Noktaya takılmış, fena esermiş!
Mangalda kül kalmaz, marsık kokarmış;
Ol öfkeyle saçın başın yolarmış!

Türkçeyi bilsen de o seni bilmez;
Elbette sürüyle hatanı silmez!
Aşırı güvenle fazla şımarmış;
Ol öfkeyle ağrı sızı durmazmış!

Gel, biraz tevazu göster, deseler;
Başın göğe değer takdir etseler!
Asil ruhlu asla haddin aşmazmış;
Ol öfkeyle gölgen senden kaçarmış!

Sen kendini değil başkası övsün;
Demezler ki seni sevmeyen ölsün!
Şiir, şarkı türkü gibi olmazmış;
Ol öfkeyle delik kova dolmazmış!

Masallar bir varmış bir yokmuş, dermiş;
Şiir de masal ve öykü tütermiş!
Her yolun bir başı, bir sonu varmış;
Ol öfkeyle yollar bile karışmış!

Arada aynaya bakmalı, derler;
Ufak atılanı civcivler yerler!
Kıytırık, uyduruk yazmamalıymış;
Ol öfkeyle kısır döngü azarmış!

01.05.2026