1- Turnalar Şiiri - Nisan Mektuplar

Nefesim,
Senden uzakta, bu çorak coğrafyanın göğünde her akşam kanat çırpan bir turna sürüsü izliyorum. Kanatlarındaki telaş, içimdeki o bitmek bilmeyen hicranın ritmidir.
Biz seninle, fırtınanın ortasında kalıp da birbirinin kanadını kırmasın diye ayrı semalara uçma kararı alan iki talihsiz kuş gibiyiz. Gökyüzü uçsuz bucaksız bir hürriyet sunuyor gibi görünse de, yeryüzünün tüm suları, yakınında yaşadığın o deniz, senin sözlerinin derinliğini taşımadıktan sonra bu hürriyet bana sineden vurulmuş bir serçenin çırpınışından başka ne verebilir?
Mesafe bizi korur, birbirimizin ateşinde kül olmaktan kurtarır sandık. Oysa yanılmışız. Araya giren bu devasa yollar, hasretimizi hafifletmedi; aksine, birbirimize değemeyen kanatlarımızın çıkardığı o sessiz feryat, her gece göğsümü yırtan birer kurşuna dönüştü.Yan yana gelsek kaderin fırtınasında büsbütün yok olacaktık, lakin uzakta kalmayı seçmekle sadece ölümümüzü zamana yaymış, acımızı milim milim ebediyete tahvil etmişiz.
İşte bu amansız menzilde, senin şefkatli kanatlarının gölgesinden mahrum, yapayalnız ve alabildiğine savunmasız kaldım sultanım. Üzerime çöken bu dondurucu yalnızlığın ortasında, rüzgara karşı tek başıma direnen çıplak bir kaya gibiyim; her esinti sızımı artırıyor, her gece beni biraz daha kimsesiz bırakıyor. Fakat bil ki, içimi kavuran bu çaresizliğe inat, sana ve bu mukaddes ayrılığa duyduğum sadakat göğsümde aşılmaz bir kaledir. Seni böylesine muazzam bir sızıyla özlemek bile, bu fani dünyada taşıyabileceğim en şerefli rütbedir.Mektubumu, senin göğüne doğru uçurduğum yaralı bir kırlangıcın kanadına sarıyorum. Bil ki sultanım; nerede bir kuş nefessiz kalsa, orada benim seni özlemekten ciğerim yanmıştır.
Nisan