YOLCULUK
Zindân-ı hevesle sarıldım cânâ,
Nefs ü hevâyla örüldü hanım.
Mihnetle yoğruldum, oldum perişân,
Ferâgat gülşeni oldu mekânım.
ZİNDANA DÜŞEN GÖNÜLDEN SANA
Zindan üç nefes, ey gönlüm, dar yerde!
Sessiz çığlıklar var her bir duvarda!
Bir ömür eğilmiş, kader bu yükte...
Hâlimi düşünüp üzülme gönlüm!
ZİNDÂN-I VARLIK
Ey gamzesinde zindan, ey nefs ü hevâ yâresi,
Gönlümdeki mihnetle bezlenmiş her bir sâresi.
Serbestsin sanma cânım, bu vücûd bir bend imiş,
Hakk'a ram olmadan geçilmez nefsin çâresi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!