Züleyha Aktaş Şiirleri - Şair Züleyha Aktaş

HAZRETİ YUŞA – BİR İMAN YÜRÜYÜŞÜNE

Mısır’da zulüm hüküm sürüyordu.
Firavun kendini ilah sanıyor,
Mazlumları kul sayıyordu.
Bir kavim vardı;

HİÇ

Nefes idim, düğüm oldum,
Nice hayâle hüküm oldum.
Kendim sandım, kendim yandım,
Beni benden alan oldum.

Hiç Bitmeyen Gecem

Benim hiç gecem bitmedi be anne,
Sabahı hep yarım bıraktım.
Gözlerimde uyku değil,
Bir ömürlük yorgunluk vardı,

HİÇLİK EŞİĞİNDE

Adımı bıraktım kapı eşiğine,
Benliğim çöktü hiçlik beşiğine.
Bir ses çağırdı kalbim içinden içe,
“Gel” dedi, varlığın yükmüş meğer.

Hoşçakal,
Yüreğimdeki Sızım

Hoşçakal, yüreğimdeki sızım;
Virane sokakların sessizliğinde adımlarım yankılanıyor.
Kırık dökük evlerin gölgesinde yürürken,

Hoşçakal Yüreğimin Sırlısı

Kapatıyorum ardımdan bütün kapıları,
anahtarı yok artık bu şehrin bana.
Ne ışık kalıyor ufkumda, ne yol…
İçimde çığlıklarıyla susmuş çocukluk,

HÜMA

Gökten düşen bir sırdım, toprakla tanıştım.
Adımı kimse bilmezdi, bir avuç duayla yazıldım.
Çocukluğum yoktu benim;
Bir taş gibi suskundum...

İSTEMEM

Taht benimdir, tac benimdir, hüküm benim elimde,
Adın yoksa dilimde o saltanatı istemem.
Cihan önüme serilse, gök eğilse buyruğuma,
Rızan değmezse bir şeye o devleti istemem.

KALBİNİ BIRAK BANA

Her şeyi unut, bugün sadece biz varız,
Aklın tek benimle, sevgimde bul varlık.
Kalbini ver bana, cesaretle bırak,
Korkma, kalır bende, saklarım aşkla.

KAL DİYEMEDİM

Bir sevda vardı içimde,
dudaklarımda tutsak,
daha söyleyemediklerim kadar büyüktü.
Gidişin uzun bir tren gibi