EBED
Fâni beden toprak olur,
Cân otağı Hakk'a vâsıl.
Giden yalnız bir surettir,
Hak'tan gelen Hak'ka vâsıl.
ELVEDA
Ruhunu ruhunla yoğur da öyle git,
Gönül dehlizine ağır da öyle git!
Sarmadan ruhunu karanlık dehlizler,
Güneşi ufkundan çağır da öyle git!
EMANET VATAN
(Şafağın Eşiği ve Veda)
Beni sessizce uğurladılar ana…
Sabah, henüz secdeden kalkmamıştım.
ESMÂ’NLA YÜCELİR GÖNLÜM
Ey!
Rahmân olan, merhamet sensin,
Rahîm olan, şefkatin bensin.
Meliksin, hüküm senden doğar,
ESRÂR-I DERÛN
Levh-i Mahfuz açıldı, nur oldu cihan;
Sükûtun mülkünde bak, durdu o zaman.
Gönül bahr-i ummandır, dönerken devran;
Sırrı fâş eyler rüzgâr, seher vaktinde.
ESRÂR-I TECELLÎ
Gönül şafağında, bir nûra daldım;
Meğer bu uyanış, Sırr-ı Cân imiş.
Varlık deryasına, bir nazar kattım;
Yakan da yanan da, hep o cân imiş.
Ey Nebi, Bizimle Kal
Ey gönüller Sultanı,
Ey rahmetin en güzel adı,
Ey Muhammed Mustafa! (sallallahu aleyhi ve sellem)
Sana geldik karanlık çağlardan,
Eyy Sevgili
Sevgili!
Sana uzanırken gönlümüz,
Sessiz adımlar gibi yaklaştık kapına.
Her nefesimizde seni duyar gibi,
Eyy Yârrr!
Sen gelmeden önce, haberin geldi.
Ben bir türlü,
Duyduklarımı, sana konduramadım.
Durup bir düşündüğüm de..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!