KALBİNİ BIRAK BANA
Her şeyi unut, bugün sadece biz varız,
Aklın tek benimle, sevgimde bul varlık.
Kalbini ver bana, cesaretle bırak,
Korkma, kalır bende, saklarım aşkla.
KAL DİYEMEDİM
Bir sevda vardı içimde,
dudaklarımda tutsak,
daha söyleyemediklerim kadar büyüktü.
Gidişin uzun bir tren gibi
Kalem Kırıldı, Hüküm Yazıldı
Kalem kırıldı, sesim yazıldı çoktan…
İnsanoğlu bir işi yoluna koyduğunda der ki:
“Ben yaptım.”
Nefsi böbürlenir;
KASİDE-İ MAHVİYET
Dizinde bir yetîm-i âcizârım yâ Nebiyyallâh,
Gecemde sığmaz oldu bu feryâdım yâ Nebiyyallâh.
Ne çârem var günah yükünden eğilen gönlüm ile,
KASİDE-İ Nİ’YÂZ
Kapında zâr u hâk-sâr bir âhgarım yâ Rasûlallâh,
Gecenin secdesinde içten çağlarım yâ Rasûlallâh.
Ne nûra erdi gözlerim, ne sâf oldu gönül deryâm;
KASİDE-İ Nİ’YÂZ
Kapında zâr u hâk-sâr bir âhgarım yâ Rasûlallâh,
Gecenin secdesinde içten çağlarım yâ Rasûlallâh.
Ne nûra erdi gözlerim, ne sâf oldu gönül deryâm;
Aylardır yüzünü görmedim
Sesini duymadım
Öyle özledim ki
Sevgilim
Haykırdım ama
Sen sesimi duymadın
MEHPARE
Ona kalbindekileri kim söyledi?
Köy yerinde rüzgâr başka eserdi…
Yokuş yollar… taşlar, dut dalları…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!