HALDEN ANLAMAYAN YÂRİ NEYLEYİM
Halden anlamayan yâri neyleyim,
Nefâsım yanar, gönlüm hâl ile sızlarım.
Hîcran içinde erir her zerrem,
Vuslatını görmeyen yâri neyleyim?
HASRETİN NEHRİ
Gül kızılı akşama boyandı şehir;
Ne sır saklarsın, ey sessiz nehir?
Hasretle tutuşur içimdeki kor;
Denizler dökülse sönesi değil.
HAZRETİ YUŞA – BİR İMAN YÜRÜYÜŞÜNE
Mısır’da zulüm hüküm sürüyordu.
Firavun kendini ilah sanıyor,
Mazlumları kul sayıyordu.
Bir kavim vardı;
HİÇ
Nefes idim, düğüm oldum,
Nice hayâle hüküm oldum.
Kendim sandım, kendim yandım,
Beni benden alan oldum.
Hiç Bitmeyen Gecem
Benim hiç gecem bitmedi be anne,
Sabahı hep yarım bıraktım.
Gözlerimde uyku değil,
Bir ömürlük yorgunluk vardı,
HİÇLİK EŞİĞİNDE
Adımı bıraktım kapı eşiğine,
Benliğim çöktü hiçlik beşiğine.
Bir ses çağırdı kalbim içinden içe,
“Gel” dedi, varlığın yükmüş meğer.
Hoşçakal,
Yüreğimdeki Sızım
Hoşçakal, yüreğimdeki sızım;
Virane sokakların sessizliğinde adımlarım yankılanıyor.
Kırık dökük evlerin gölgesinde yürürken,
Hoşçakal Yüreğimin Sırlısı
Kapatıyorum ardımdan bütün kapıları,
anahtarı yok artık bu şehrin bana.
Ne ışık kalıyor ufkumda, ne yol…
İçimde çığlıklarıyla susmuş çocukluk,
HÜMA
Gökten düşen bir sırdım, toprakla tanıştım.
Adımı kimse bilmezdi, bir avuç duayla yazıldım.
Çocukluğum yoktu benim;
Bir taş gibi suskundum...
İSTEMEM
Taht benimdir, tac benimdir, hüküm benim elimde,
Adın yoksa dilimde o saltanatı istemem.
Cihan önüme serilse, gök eğilse buyruğuma,
Rızan değmezse bir şeye o devleti istemem.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!