Züleyha Aktaş Şiirleri - Şair Züleyha Aktaş

SEVSEYDİN

Sevseydin yüzün öyle
Mağrur bakmazdı bana.
Ellerin ellerime dokunduğun da,
Avuç içlerin terlemezdi.

ŞEYH VEFA SULTAN

Konya’da bir sabah, ilim kokan taşlardan
Bir çocuk geçti zamana, adını sormadan.
Babası dua, annesi sabır öğretirdi;
Adı Mustafa’ydı, gönlü erken büyürdü.

SIĞINDIM

Ben ki yoklukta bir niyaz iken,
Bir nefesle varlığa sığındım.
Söz söylenmeden, ses duyulmadan,
Hak ne verdiyse, ona sığındım.

Şimdi doğ ey güneş,
Aydınlat tüm yarınlarımızı.
Yolumuz açık olsun,
Hilâl'in ışığında.

Çalsın sazlar,

SIRRA YÜRÜYEN

Adımı sildim dün nefs defterinden,
Bir hiç bıraktım kalbimin yerinden.
Sustum da konuştum öz dilimden,
Sözümü sükûta vermişim ben.

Sisli Sokaklar

Sisli sokaklarda yürürken adını fısıldadım.
Ay ışığı kırıldı; kaldırımların ıslak taşlarına.
“Daha az özlüyorum” diye söyledim kendi kendime.
Ama ellerim hâlâ senin ellerini arıyor.

SÖYLE, HANGİ GECENİN YILDIZISIN SEN?


Söyle, hangi gecenin yıldızısın sen?
Karanlığın kalbine doğan bir ışık.
Bakışınla büyür gizemli hikâyem,

Gözlerde kalan mana kalpte nur olmuş
Sözlerimi hazan değil, vuslat sarmış
Ümitsizlik değil bu yol beni yormuş
Cevabımı ehli gönülde bulundum

Satırlarım paletten değil gönülden

SÜKÛTUN ÖTESİNDE

Bir an var,
zamandan azade,
sesin bile eğilir orada,
kalp, Rabbine en yakın hâlini bulur.

SÜKÛTUN SIRRI

Söz biter, susar dudaklar ardında,
Gönül açar sırlarını saklı yanda.
Sessizlikte yankılanır Hak sesi,
Sükûtun sırrı, kalpte derin izde.