Züleyha Aktaş Şiirleri - Şair Züleyha Aktaş

SULTAN-I FETİH

İstanbul’un surlarını sen aşarken,
Her gönülde yankı, her bakışta eser.
Kılıcın adalet, kalbin merhamet,
Her fetih bir dua, tarih sana değer.

SUSMAYI DA ÖĞRENDİM

(Lara'nın hikâyesi)

Konuşmadım.
Hiçbir kelimeye, acıyan yanımı yük etmedim.

SUSTUM

Sustu sedâ, döndü söze,
Lal gecede çürür hece.
Kalbim, vuslatsız bir ezâ,
Ezgisiz bir aşka keçe.

TAPTUK’UN DİLİNDEN: YUNUS EMRE’NİN AŞK'A YOLCULUĞU

Dağın eteğindeyim, sırtımda sepet,
Kuru odun ararım, — yaş odun yanmaz ateşi.
Taptuk dedi bana: “Sabret evladım;
Yol uzun, dikenli amma değecek ha!”

CENNETMİ CEHENNEM Mİ
TERCİH SENİN

Eyy! Ebabil kuşları neredesiniz ?
İslâm düşmanları, sardı her yanımızı.
Maksatları, islâmı yok etmek ..

Üzgün Bir Gönül Vakti

Bir sızı var kalbimde, adı sabır belki,
Belki de unutuşun eşiğinde bir dua...
Ne varsa geçmişte, külü hâlâ sıcak,
Ne varsa içimde, hâlâ sana baka baka...

VARDIĞIN YERDE TARTILACAKSIN

Hadi bugün de haksızlık edene,
Doğrudan sapan, eğri gidene,
Harama el uzatıp da sonra
Affet Allah’ım diyen kula söyleyelim:

Vardır


Varlığın her zerresinde, senin için bir iz vardır.

Vardır,

Ya Allah

Sensin Allah…
Kalbimin sığınağı, ruhumun tek dayanağı.
Sanadır kulluğum;
Sana açılır ellerim,

YAĞMUR
Na‘t-ı Şerif

Toprak, suskun gecede dua gibi beklerdi,
Semadan bir serinlik can verir her zerreye,
Kainat, yorgun düşmüş, rahmete hasret kaldı,