Seninle Doğar Gönlümün Ayı
Ey Habîbullah, ey gönüllerin güneşi,
Senin nurunla aydınlandı karanlık gecem.
Yetim çocukların gülüşünde,
Mekke’nin taşında, Medine’nin kokusunda
SENSİN
Ruhumda aşk-ı daim, gönlümde sükûn.
Her adımda bir sır, her nefeste hüsn-ü yâr.
Zaman durur, bir bakışla başlar.
Hakikat bir gülüşte, bir bakışta yâd, sensin.
Sensin Rahmet, Sensin Nûrum
Yandım aşkın od içinde,
Gör neyleyem ben bu tende.
Sığındum dergâh-ı sende,
Sensin rahmet, sensin nûrum.
SEN YOKTUN
Kırık sazın teline dert yükledim,
Her notasız çalışında sen yoktun.
Ümidi yüreğimde bekledim,
Her akşam batışında sen yoktun.
Serabın Kıyısında
Ne gökyüzüne aitim, ne toprağa,
Bir aralıkta asılı kaldım suskunluğa.
Rüya ile gerçek arasında bir ben,
Her nefeste bir dua tutunur dudaklarımda.
Sessiz Bir An
Bir an dursam,
Zaman içinden bir saat düşse.
Şehir susmayı hatırlasa,
Odaya adını koyamadığım bir şey girse.
SEVDA KANATLARINDA KALDI
Güvercin Sanıldı Nice Baharda,
Oysa Her Bakışı Sevda Karardı.
İki Kumru Vardı Dut Dallarında,
Birbirine Yazgı, Birbirine Yâr’dı.
Sevda Nöbeti
Benim yüreğim bir kışla gibi;
İçinde nöbet tutar sevda.
Terhis etseler de gönlümü
Sevdim Seni
Fâriğ olmadı gönlümde gam-ı cefâ,
Hakk’ın yazdı kalbime hükm-ü kazâ,
Leylâ’dan beri yaşarım hicrân-ı nefa,
Sevdim seni.
Sevdim Seni - II
Gam-ı firâkınla yandı cân-ı dilâ,
Gözyaşım şahittir hükm-ü kazâ,
Rüyâlarımda ararım o nûr-i safâ,
Sevdim seni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!