Zuhal Aksulu Şiirleri - Şair Zuhal Aksulu

Bir bakışınla içime, sevgi tohumları serptin
Bir gülüşünle yeşerttin
Parmaklarının ucundan çıkan birkaç kuru sözle
Hepsini ezdin geçtin...

Aşkın
Kanserli bir hücre gibi içimde
Günden güne çoğalıyor
Bütün vücudumu kaplıyor
Kalbim
Kafeste kuş misali

Deniz ve kumsal sevişiyorlar karşımda
Ay dolunay şimdi...
Nasıl da tutkuyla sarılıyorlar birbirlerine
Deniz var
Kumsal var
Bir daha bir daha

Sen ey soğuk toprak altında yatan ölü
Sanır mısın ki benden daha ölüsün?
Sen de bir başınasın küçük mezarında
Ben de bir başınayım şu koca kalabalıkta
Senin soğuk etini kurtlar kemiriyor belki
Geçmişin koca dişli anıları kemiriyor benim uyuşmuş beynimi

Gel dediğin yere gelirim seninle
Öl dediğin yerde ölürüm
Bana sıcak bir gülüşün bile yeter
Ben sarhoş bir viraneyim...

Sev beni dediğinde kalbim senindir

Gözlerim isyan ediyor
Kalbim çarpıyor
Elim bir telaş içinde
Seni anlatıyor
Ama yazılan her kelimede
Her sevgide

Sevmiyorum
Günlerin sensizliğini
Gecelerin sessizliğini
Sessizlik sensizliğe dair
Özlüyorum

Serin bir Ankara sonbaharıydı biz ilk buluştuğumuzda... Birbirini ilk defa gören ama sanki yıllardır tanıyormuş gibi hasretle kucaklaşan iki insan...
Mavi soğuk renklerdendir.. ve maviydim ben onun için... rengim mavi... mevsim sonbahar...
İçimizi ısıtacak sıcak bir çay içtik beraber.. Hayatımda içtiğim en lezzetli çaydı belki... çay.. sıcak.. soğuk.. sigara.. ve kokusu başımı döndürmüştü...
ve buluştuk biz... mevsim kışa döndü... biz buluştuk... Lapa lapa yağan kara ve Ankara'nın ayazına aldırmadan onu bekliyordum.. Nasılsa sıcak bir çayla içimizi ısıtırız diye.. ısındı da.. öyle ısındı ki... Tutkuya dönüştü benim için.. bu son buluşmamız dediğim her seferinde onu görebilmek için yeniden bekliyordum... beklemek.....
Kış bitti... karlar eridi... ve eriyen karlar gibi o da hayatımdan usulca çekip gitti... dedim ya.. maviydim onun için ben... gece yerde mavi mavi parlayan karlar gibi......

Sana yakın olup
Ellerine dokunamamak
Saatlerce seninle kalıp
Asla senin olamamak
Sevdiğimi söyleyip
'Sen? ' diye soramamak

Bir mayıs günü açmış
Dört yapraklı yoncamdın önceden
Bana müjdeler verdin
Sonu gelmeyen aşktan sevgiden

Artık kış güneşimsin