Zifiri Siyah Şiiri - Yusuf Berkman

Zifiri siyah...
Kör sokak lambası.
Görmez beni, Dinle!

Kollarından tut kendini,
Kopar çığlığım; mahşeri yok sevgisizliğin.
Bilinmese ne olur? Kıymetin bilinse ne...
Sevgiler bu gün bitti.

Selam ellerin olan kadın,
Ben geçtim.
Kırıldı kalbim,
Saçıldı acı.
Çevirip duruyorum dilimde
Bir yalanı her gece:
Unuttum!

Sonunda mayası tuttu ayrılığın,
Bitti sevinçler, gerisi hep hüsran.
Şerefi yok kalbin, kovulduğu kapıda,
Sonrası kahırlar, sonrası... Kış!

Bir asil sevda
Adam tutulmuş bir kadına
Adam, gerisi hüsran!
Şerefi yok kalbin,
Gitmiyor kovulduğu kapıdan.

Çehremde anlamsız ifade,
Krallığını izliyorum kibirin
Sevgiliye kapalı pencereden.
Sonrası kahırlar,
Sonrası... Kış,
Kaçıncı vuruluşum bu savaşta,
Kaçıncı aptalca haykırış?

Sonunda mayası tuttu ayrılığın,
Bitti sevinçler, gerisi hep hüsran.
Şerefi yok kalbin, kovulduğu kapıda,
Sonrası kahırlar, sonrası... Kış!

Görür müyüm yeni yaşımı?
Ben bu yollarda daha kaç defa
Ölürüm?

Biz unutulanlarız,
Farkına varılmayanlar,
Geç de olsa anlar insan,
Gerisi sadece enkaz.

Yaklaşıyorum sona.
Günün bitmesini beklerken,
Gecesi yine ölüm.
Şerefi yok kalbin...
Yine kovulduğu kapıda...