En Zifiri Şiiri - Kenan Gezici

Güneş görmez sürgünüyüm gecenin.
Ey yüreğinden öptüğüm esmerden hüzün.
Neler heba ediliyor şimdilerde bilen yok.
Yere düşen kırıntısını nimet bilirim.
Zehir yüreklere mi düştü gölgemiz.
Neden satılık rüyalar kolumuz da uyur.
Bu kadar esrar neden göğümüzü kaplar.
Bizden mi düştü, ruhumuzdan mı.
Bu efsun ne nerden hangi yoksunluktan.
Evet yenildik, umutlarımızda büsbütün.
Hazır değilmişiz kuşandığımız savaştan.
Bir tebessüm beklediğimiz yârin gülüşü.
Öptük bizim olmayan yârin anlından.
Hasret çektik ihanetle yoğrulan bedene.
Sonra en önce biz öldük, her şafakta.

Kenan GEZİCİ 13/05/2026