Senle biz.!!
Binlerce şiire sığmış,
Yüzlerce mısraya dokunmuş,
Milyonlarca duaya karışmışken…
Adımız her cümlede biraz eksik,
Her temennide biraz yarım kalmışken;
“Yağmurdan kaçmak isteyip de şemsiye bulamadığında,
sakın sığınma kalbime…
Çünkü benim yüreğimde kar yağıyor artık,
ve o kar hiçbir güneşle erimeyecek, hiçbir sıcak el onu çözmeyecek.
Dile haram sözcükler olta atıyor günahkâr beynimde;
Her sözcük bir sızı, her sessizlik bir yara.
İnzivaya çekilsem de, kaçsam da kendimden,
Hebalarla dolu yaralı sol yanım hâlâ aynı yerde,
Her çarpıntısında hatırlatıyor geçmişin ağırlığını.
Sor bakalım…
Çay içtiği, kahve içtiği biri var mıymış?
Gönlünü gönlünde demlediği,
Gözlerinin gözlerine aktığı,
Hayatına iki şeker kattığı,
İçini usul usul ısıtan biri…
Sorma bana…!
Bu sevda kaç arşın, kaç asır
Sürer sevgili…
Belki bir ömrü aşar,
Belki de ömrün ötesinde bile
Sessizliğin içinde var olur.
Söyle…
“Ben senin yanındayım” dediğinde,
Hangi yanındayım ben?
Kalabalıkların içindeki suskun tarafında mı,
Yoksa yalnızlığını kimse görmesin diye
Sakladığın karanlık köşende mi?
Söyle be Usta...
Dışına suskun olanın,
içinde fırtına kopar be usta,
Kimse bilmez o sessizliğin kaç yara taşıdığını,
kimse duymaz, örsün üstünde çatlayan kalbin sesini...
Söylesene adam,
Unutur muyuz gerçekten birbirimizi?
Adını anmadan geçen bir gün olur mu sanıyorsun,
ya da kalbin, kalbimi tanımamış gibi atar mı?
Ne sen beni unutursun,
ne ben seni…
Söyle…
Hangi şiirle geleceksin
sensizliğin bu karanlık gecesine?
Hangi kelime cesaret edecek
sessizliğin ortasında adını fısıldamaya,
hangi mısra dokunacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!