Zeynep Karacaa Şiirleri - Şair Zeynep Ka ...

yağmura özlem duyarsan eğer
yüreğin çatlamaya başlamışsa
seraplara koşturanlardan uzaklaş
seni sakınana yaklaş

yağmur taneleri bereketli topraklar arar

madem ki şiir sesimdi
sesime karşılık bulduğumda
çoğaldı nefesim .z

seviyoruz
geceyi seviyoruz
güneş doğduğunda yastığımızda bırakarak
güneşi seviyoruz

gözlerin çekiliyor gecenin içinden
ruhum ıslak
karanlığa karışsam
bir yağmur sonrası aniden
telaşsız bir güne uyansam

güneş vardı
çatırdamaya başlamıştı kadının toprağı
sarısıyla yeşili karışmıştı
mevsimden mevsime akıyordu gözleri

yılanın zehrini
seni ısırdığında anlarsın
gülü kokladığında
güzel olduğunu

hiç yağmur altında kalmasan

toprak toprak bebeklerin
bakışları yukardadır
ne görürler sanırsınız
bulutlara karışan melekleri
hu hu’lara karışır
annelerin dilekleri

kupkuru gecenin ortasında açıyorum gözlerimi sana
ses yok
ışık yok
yalnızca gözlerin
tüy hafifliğinde
ellerin kuşatıyor ellerimi

ikiye bölünmüş bedenin
birinde merhametli ve iyisin
ötekinde en karanlık fikirlerin
kaybettiklerin
bir bakışla anlıyorsun
boşluklarım ne kadar derin

ben istememiş miydim yazmayı
bak
kırıldı içim
sözcükler aktı .z