eli yumruk
gözleri yumruk adamlar
bir anda daldılar sokağa
ağaçlar, binalar
ölü bir ceylanın gözleri kadar nemli
ellerim kapıda
bir şey yazmayacaktım aslında
bir şey söylemeyecek
ama gökyüzü şiir gibiydi
şiir gibiydi senin yüzün
silahlanmalıyım
nereden geleceğin belli değil
kelimelerim hazır ol
hiç bir suskunluk yeterli değil
gözlerin ateş hattında
kaç yaralı var saymadım ruhumda
takvimde asılı kalan sayıya baktığında
sayının da dile geldiğini fark edersin aslında .z
kaptan seslenir
demir atma vakti yaklaştı
tayfaların akıllarında yüzlerce çengel
balıklara değmeden geçip gider gemi
her birine yaşam hakkı dağıtır periler
tüm isteklerini
tüm beklentilerini
kusarsın tanıdığın birine
sanki vazifesiymiş gibi
hesap sorarsın
sınarsın üstüne üstlük
taşı yorgunluğunu yılların
adını sanını duymadığın
öyküler bunlar
içimdeler
birini daha anlatabilirdim
benim vaktim olsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!