yılanın zehrini
seni ısırdığında anlarsın
gülü kokladığında
güzel olduğunu
hiç yağmur altında kalmasan
toprak toprak bebeklerin
bakışları yukardadır
ne görürler sanırsınız
bulutlara karışan melekleri
hu hu’lara karışır
annelerin dilekleri
kupkuru gecenin ortasında açıyorum gözlerimi sana
ses yok
ışık yok
yalnızca gözlerin
tüy hafifliğinde
ellerin kuşatıyor ellerimi
ikiye bölünmüş bedenin
birinde merhametli ve iyisin
ötekinde en karanlık fikirlerin
kaybettiklerin
bir bakışla anlıyorsun
boşluklarım ne kadar derin
sarı taneleri güneşin
yaktığında kadının alnını
uzun yoldan gelen masalcı
çiçeklerini bıraktı odaya
gün gelecek
açığa çıkacak içimde yanmadan sönen yaldızlar
modası geçecek
kendini anlatma çabasının
gün gelecek
şımarık çocuğusun dünyanın
hiç kimseye
hiç bir şeye ait hissetmiyorsun kendini
canın sıkıldı mı gelir
istemezsen basıp gidersin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!