her güne farklı bir fincanla başladım
her gün bir başkasıydım
çiçekler açtım bir gün
başka gün fena dağıttım
dağıldım
bir sürü sözcük öğrendim
biraz huzur istiyorum
bir parça sevgi
biraz şefkat
kırıldığı yetti kalbimin
sesi beni delirtecek
tohum ekiyorum göğsüme
karışmıyor toprağıma bir türlü
ne güneşe ne yağmura tutunuyorlar
ağaç olmadan kuruyorlar
.z
sözün gömüldüğü nokta
elim tokmakta
tek bir hamlede
ala bulanmak yerine
esir yüreğim kapı dibinde
toz basamaklarında kaldı hayatın
dönenler oldu
aldırmadı kimseye
uzadı aklının yolları
toz basamaklarında soldu hayatın
açık bir cam yeterliydi
bir kelebeğe gitmek için
vedaları sevmez hiç biri
seni sevdi mi sevmedi mi
bilemezsin
dönüp duruyoruz etrafımızda
birbirimize dokunuyor
kayboluyoruz sonra
farklı yollara gidiyoruz
yolumuz uzun gibi
belli değil
çiz en güzel resimlerini bu akşam
hepsi benim için olsun
elindeki fırçanın kıyısındayım
beni renklere bula
kat karıştır renkleri birbirlerine
kırmızıda dur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!