yazmanız var mı dedim, yalnızlığım var dedi
yazmanız var mı dedim, yazın takarım dedi
yazınız nasıl dedim, yaşayıp gidiyoruz dedi
yazınız nasıl dedim, çiçeğe durdum dedi
.z
vakit yaklaşıyor
ve ben dönüşüyorum
kırdığın kalbimi kendim onaracağım
sakın yaklaşma
vakit yaklaşıyor
masada beyaz gül
masada şarkılar
birden çok dilek
birden çok şiir var
masada yanıp sönen mum
ve kadın görünmek istedi
bilinmek herkesce
aza razı olmamayı seçti
ya her şey olmalıydı
ya hiç bir şey
ortayı kabul edemezdi
masada duran kağıtla söyleşti kadın
istedi ki kafasını kurcalayan şeyler
beyaza aksın
rengarenk çiçeklere dursun harfler
geçmişin hayaleti gelecekle barışsın
istedi ki kanıyla canıyla var olsun
denizi de hep mavi bilirdik biz
yaşayınca anladık şeffaflığını
bir kuş
kanadını uzatınca suya
eskisi gibi kalmadığını
bir tabloda gördük
yıldırım,
sesini herkese duyurma
kim ısıtacak yürekleri
annelerin yerine .z
evrenin bir parçası yanıyordu aslında
ve sen durmuş
dilek tutuyordun karşımda .z
Mavi kocaman bir yorgan
Düşlerime uzanan
Ak saçlarını düşürür bazen
Saçlarını tararken
Göğün altında hayaller kurarken
şimdi gözlerim sandığım şey
yuvasından fırlayacak iki mermi
gözlerimi kapamıştım oysa uyumadan önce
yanlışlıkla kapadığım senin gözlerin mi?
hâlâ uyanık mıyım?
yoksa delirdim mi?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!