Zeynep Karacaa Şiirleri - Şair Zeynep Ka ...

kumsala uzatıp kalbimi
hıçkırmasına izin vermek istiyorum
dolu dolu ağlasın

bir kibrit çakıp
sonsuzluğa salsam onu

arkadaşlığa dair

her gülüş
her bakış
bir şeyler katar insana

yukarı
ya da aşağı
her basamakta değişiyor
kişinin e hali
de hali
den hali

kadın rengarenk yumaktı
açtıkça içini
uzadıkça uzadı öfkesi
döndürdü
havaya attı elindekini
affet dedi

iki kadın yün başında
kaderlerini eğirir
yalın ayak gün dolaşır
karışır emek
dillendirdiğin benim türküm

kesip atmak kolay
zor olan
kırılan dökülen ne varsa toparlamak
yeniden yıkmamak
biliyorum
yakından sevmek zorunda değiliz birbirimizi

kuyular doğurur gün doğumlarında
içime bir nefes sarkıttım
yarenlik etsin diye sana

küçüğüm
yedi dilek ağacının

seni yuva bilen kuşun
canını yakma
kuş tüyü hafiftir ama
ağır gelir can'a
.z

yüzler görüyorum çalışmaktan usanmış
yorgun adımları
taşımıyor tükenen bedenlerini

yüzler görüyorum
isyansız

akşam iner
tüm orman dinler şarkını
karanlık uzun
sabaha daha var
ay da uzanmış gökyüzünden
sesini dinler