Keder yüklü bulutlar dolunca
Siyah bir mürekkep sızıntısı
İnerdi yavaşça aşağıya
Gözlerinde rahmet sıkıntısı
Melekler taşırdı eskiden oysa
derini yırtacak içinden doğacak kanatların
sen öldüğünü sanacaksın
yanılacaksın
diren
senden gayrısına
kelimelerime çıplak elle yaklaşma
nereden batacağı belli olmaz
tuttum sanırsın
ellerin bomboş
hep bir telaş
hep bir yarış yetişmek için hayata
bu sabahlar ağır
kahır dolduruyor rüyalar
gerçeği evirip çevirip
istediğim gibi sunuyor
ah be freud seni görseydim
aklımdan uzak dur derdim
yaslayıp başımı omzuna
dinlesem ya öykülerini senin
o en sevdiğin türküyü söylesen
bir kez daha
külkedisi değil de
üvey kızkardeşlerden birini düşünüyorum şimdi
hani o prensi düşleyen
cam ayakkabının içine sığsın diye ayakları
kan revan
yanmak lazımmış
ışığını etrafında pervane olmak
dönmek
dönmek
aşk için aşkla dönmek
kanat yapıp kendine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!