Zeynep Karacaa Şiirleri - Şair Zeynep Ka ...

çocukken tuttuğum yarım oruçlar
gelir aklıma
öylesine şefkatliyken sen
ben öylesine eksik
kulağıma dolan
duyduğum ilk ezanın sesi

sen git
ardından yıldızları salarım gökyüzüne
kuyruğundan tutup birinin
peşinden gelmem
korkma
korkma geceye bürünürüm

ellerini dağıtmak rüzgara
en sevilesi yanını
adının orta yerinden
fışkıran ebemkuşağını
yaramaz bir gülüşe sarıp
efkarlı bir günde içmek

sen küçüğüm
ellerini uzatırken yarına
benimse hayallerim vardı bes on yıl sonrasına

kara tenine düşen ateşin
adı yok

sesini yükselt
varlığını haykır dünyaya
sandığının aksine
doğmakla başlamıyor hayat
hayat anı yaşadıkça değerleniyor
kendini anlattıkça

sen sana güzelsin
kelimelerin eski bir şarkının
giriş cümlesi
ritmik ve ahenkli

sen sana güzelsin

uyuyan güzelle birlikteydik
masalın birinde
eline iğne batınca o uyudu
benimse yürüdü kelimeler zihnime
imgeler
simgeler

sessizlik
en büyük çığlık iki kişinin arasında
sadece senin değil
sadece benim değil
duymayan herkesin kulağı patlıyor şimdi
beden dediğin

bahçemde beyaz
her şeyin üstüne örtü
pıt pıt yağıyor
bir serçe üşüdü

.z

tek ses
tek nefes bekler kimi insan
duvarlarla konuşur
yahut kuşlarla
tüm o hayat koşturmasi içinde
ne kadarına sahip olur yaşamın