akrep, yelkovanı zamansız yakalayınca
bırakınca cariye karnındakini
tiz sürgün edilmiş kule
sarayburnu'ndan kastamonuya
derler ki hâlâ
burnu sızlar durur kesme taşların
yaşadılar ve bitti
herkes burayı terk etti
sen
sonsuzluğa çizdin derdini
onu benimsedin
büyüttün
teknem hazır
deniz sakin
atsam kendimi suya
kaptan olsam
savaşsam deniz canavarlarıyla
fırtınalar tozumu alsa
saçlarını sal denize
balıklar yol bulsun
hep karaya batmasin tekneler
biraz beyaza bulansın
saçlarını sal denize
bir balon gökyüzünde dolaşırken
çocuk renkleri gördü balonda
aşık sevdiğini
yaşlı bir çift göz
uçup giden gençliğini
bir yasemin başka bir yasemine
neden boyun kısa demez
bir menekşe
başka bir menekşeden daha iyi görüneyim diye süslenmez
gecenin ruhumuza oturduğu yer değildi
aklımızdaki
yaşadığımız başka
hayallerimiz başka
zamanda tutunmak için
saygı durur gibi emeklerime
tek başıma ve centilmence
kutluyorum kendimi
denedim diyor
yoluma devam ediyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!