bu dünyada hiç yaşamamışçasına
her şeye en baştan başlarcasına
ne varacak nokta
ne bir telaş
kısa bir anlığına
ağaçlar arasında parla .z
perdenin gerisinde gölgeler dolaşır
karışır birbirine gerçekle düş
bir çakıl düşer
bulanır su
huzursuz hayaller çıkar karşıma
sayılar kesindir dedi pisagor
masasında otururken
üstelik özel hayatımı bu işe karıştırmam
hipotenüsün adını uzun kenara yazarken
yanına çiçekler eklemedi
ya da bir sonsuzluk işareti
prenses mi
mario oyununun içindeyim
adım adım yürüyorum prensese doğru
adım adım kendimi keşfediyorum
yeşil borular
annemin benden sakladığı
bir kavanoz reçel gibi
bana yasaklıydı sanki
bahar geldiğinde
masada bir kaç kişi
önündeki tabaklar yerine
yiyorlardı birbirlerini
konuştukça döküyorlardı eteklerini
masada bir kaç kişi
konuştukça anlıyorum
her şeyin bir fırça darbesiyle başladığını
eller görüyorum tuvalin üzerinde gezinen
ben maviyim
sen yeşil
öteki gri
Birinci kapı vurmuş rıhtımına
Yürüyorsun
Mavi her zamanki mavi
Elinde tuttuğun balonlar
Balıklarla yarışıyor
Çocukluğunun gölgesi hayalet
seninle aynı göğün altında
aynı ringin üstündeyiz
birimiz savunurken kendini
diğeri alt etme çabasında rakibini
küçük planlarla süslüyoruz hamlelerimizi
yetmiyormuş gibi kan kaybımız
anneler ki miras olarak bize
uzattı geçmişinin köklerini
bilmeden taşıdı yıllarca içinde
kendi annesini
ve annesinin annesini
doğarken kızlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!