sarı taneleri güneşin
yaktığında kadının alnını
uzun yoldan gelen masalcı
çiçeklerini bıraktı odaya
gün gelecek
açığa çıkacak içimde yanmadan sönen yaldızlar
modası geçecek
kendini anlatma çabasının
gün gelecek
şımarık çocuğusun dünyanın
hiç kimseye
hiç bir şeye ait hissetmiyorsun kendini
canın sıkıldı mı gelir
istemezsen basıp gidersin
rafta bitmiş şişeler duruyordu
odada bitmiş insanlar
neden soğuk oluyor
güneş gözümü yakarken bu havalar
rafta bitmiş şişeler duruyordu
izin ver
elime dökülsün pişmanlıklarım
keşkeler savrulsun en deli rüzgarda
iyiliklere bulaşsın dilim
yorgun gibiyim bu akşam
sokağın rengi lacivert ve gri
bir adamın tutkulu ve yüksek sesi
şarkısındaki beni duyun melodisi
belki güzeldi kafası
belki her zamanki hali
şimdi sokrates sen anlat
en pürüzsüz yüzeyi neresi dünyanın
ya da savun kendini
tüm o masaldan çıkmış canavarlara karşı
biliyorum
yaşayanlar daha korkutucu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!