ölmeden yaşamayı dilerdim
toz bulutların arasında
en sevdiğim şarkıyla
ellerin elimde dolaşmak isterdim
isterdim ki hiç susmasın çocuklar
ikiyi beş geçiyor sevgilim
çoktan uykum geldi
çoktan çıktım karanlık rüyalarından
ikiyi beş geçti
sensiz ve bensiz bu diyarda
güzel bir türkü dilimde
sanki yeniden yaşamak istercesine
ben her baharı seninle tutmuşum elimde
her güne uyanmışım
senin boğuk
bu gece senden özür dilerim.
gösterdiğim hiçbir sevgiyi alamadım,
verdiğim benliğimden eser bırakmadın.
özür dilerim, sana harcadıklarım için.
özür dilerim, seni benden biri sandığım için.
acılarımızı bir keseye koyabilmek ne şahane olurdu dimi?
ayırabilsek vücudumuzdan bu zehri
ve günün aydınlığını,
gecenin neşesini görebilsek içimizde.
şimdiyse beni yaralıyor her ışık,
bana seni hatırlatıyor tüm yeşiller.
Hangi lügatın karşısında devrilişim bu
Hangi baharı kökten eritmişti bedenim
Bizden bahsettiğin rüyadan uyandım
Bu benim en büyük yenilgim
Nasırlaştı kalbim günden güne
Yüzlerce hayat var, bulunmayı bekleyen
Ve yüzlerce iç, aynı anda çekilen.
Nefesim yetmiyor bugünlerde bana,
Yaşamımın ve yaşananların ardına saklanıyorum.
Ellerimi açtığım gök bana gülümsüyor.
Üstünkörü gösteren bir ışığı taşıdım heybemde
Gözlerinin sıcaklığıyla ısındım bu evde
Sen ki soğuğu güneşte hissettiren
Sen bu mevsimleri gönlüme dar eden
Yutamadım onca kirini
bu yol neden hiç bitmiyor
ömrüm önüne serildi bir kelam etmiyor
sevgiliden ayrılmak marifet değil
dönüşte hep daha da kirlenmiş oluyor
kırdığın parçam en özeliydi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!