belki de fark etmezsin beni kesildiğim yerden
belki de göremezsin bu yaraları
bir gün açacağımıza eminim
telaşlı bir göğe
kirpiklerimdeki buğuyu fark etme
sessizce dinlenelim bir köşede
aklım nerde kaybettim senle
sendeler ruhum sen bilmesen de
takati sorma söylemez şehrin yıldızları
zaten onların da yok verecek bir cevabı
komplike sözlere girmeden
anlatıyorum hislerimi bu defa
depresyon denen nahoşu bırakıyorum
yataktan çıkmaya bi neden arıyorum
yine de bulamıyorum
umarım beni dinleyebilirsin
umarım seni dinlendirebilirim
bu sonu gelmeyecek yokuşlarında
yanında olabilirim
umarım beni duyarsın
korkuyorum yanılgıların peşinde yitmekten
kaybolanların ardından küçülmekten
yarına açan güneşi tekrar görememekten
seni sevmek bir başlangıçtı hayata
sen tüm ışığını bana yansıtan
duyuyorum uzaklardan benim için söylenen şarkıları
dünyanın her bir yanını kor kaplamış
görüyorum istemeden geçip gidenleri
ve olmayacakları kabullenenleri
biliyorum umutsuz bir güne uyanabilmeyi
kalkmak isterken daha da batanları
her kötü şeyi yağmura bağlamaz insan,
güneşli bir günde kaybettim seni.
yüreğinde ağırlık mı vardı neydi.
ateşe elim değdi, kaybettim seni.
kalanın ahı her yeri sarmış,
Acıma bana
Sana dolan gözlerime
Avunan bu hislerime
Hoş gör beni
Karanlıkta kalan bedenimi
Davamı attım çöpe
Gülüşler duyuyorum uzaktan
Aklımda çınlayan kahkahalar dolusu kin
Kalbim bir tenhaya çekilmiş
Esaretinin bedeliyle savaşırken
Yüzlerinize bakamadım korkumdan
Saflığın yerini alıyor ateşler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!