Hüzün akıyor penceremden
Karmaşıklık içinde dağılıyorum
Bu son dediğim hangi limana sığabilmişim
Varmak istediğim yere koşuyorum
Dermansız kollara atılan bu umut zinciri
Her tarafımı yakıp geçiyor sanki
Vazgeçme Aşk'ım!
Ne olur,
Geçme.
Önümüzde ağrılardan bir dağ kuruldu,
Ama sen, hayal kuşlarına küsme!
Aşk
yeniden anlat bana şiirleri
yeniden anlat bana sevmeyi
gözlerinde hayaller görmeyi
seni öpebilmek nasıl bi histi
ruhum kaçıyor aranızdan
gülümseyen sahte suratlardan
sızım var
aslını bilmediğim bir karanlıktayım
yaşlıyım
hastayım artık
şimdi hiçbir söz anımsatmaz beni sana,
hiçbir yer bulamaz bir daha bizi.
neydi rüyamızı silikleştiren dünyadan;
neydi yaramızı açık, yüreğimizi aç koyan?
şimdi öfken seni yenerse,
yaşamanın manası altında eziliyorum.
topal bir yüreği bedenimde taşıyorum.
hasta ruhlu insanlara,
çabasız inançlara,
ve en yüksekte olanlara;
ortalıkta dayanacak yer bırakmayanlar,
başından yanılgı
sevişler hiç olmamalıydı.
hiçbir bilgi üretilmeyen,
anladıkça anlamsızlaşan hayat,
hiç olmamalıydı.
yeniden hissettim o kaybettiğim ışığı
bir ele uzanırken olan heyecanı
umutsuz kapılarımın önünde sabahlayandı
minik elleriyle kalbime dokunan
burun burunayım geriye akan zamanla
beni geçmişe götüren o aynayla
nefesim kesilirken direnen ayağımla
gürültüleri bastırmak istedim
parçalanmış olan umudumla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!