Öğüt almayan insan,
Cahille aşık atar.
Cahil cahilden üstün,
Üstünlük ateş yakar.
Her yalancının mumu,
Genç yaşta, saçına, sakalına ak düşmesi mi?
Yoksa onca derdi içinde tutup sabretmek mi?
Karanlığın gitmesi aydınlığın gelmesi mi?
İnsanoğlu sorarım size, sizce nedir sabır.
Çaresizliğin içinde yol bulabilmek midir?
Her taraf gizlilik plan dünyayı böler,
Günah ateşi Allah isterse söner.
Türkiyem etrafında acep ne döner,
Bir üç üç illa üç ne eder otuz üç.
(133 illa 3 ne eder 33)
İnsan kendini bilmez, seni nerden bilsin,
Çarşı pazar gezer kör, görmez ne fayda.
Kullar düşmüş dünyalık mal mülk sevdasına,
Mal mülkün içinde, Alim bulmak ne fayda.
Gel tevbeli günahkarın, sözünü dinle,
O güzel bakışların, yakar beni,
Kor ateş içinde, sevdama yandım.
Bir güneş misali, doğdun üzerime,
Nefesin tenime, dolanır gelir.
Gözyaşım süzülür, düşer yaşlarım,
İman sarıkta olsaydı,
Cübbe bir derya olurdu.
Her bir asa bir olsaydı
Her kul, bir Musa olurdu.
Tatlı tuzlu, bir olsaydı,
Aldanıp gidersin, bir sırtlan yolundan,
Yere düşen Aslanın, gider postu.
El sözüne kanıpta, yol yüreyenden,
Ne Hakk dostu olur, ne de kul dostu.
Veli Alim derviş kul, yol ayırırsa,
Ayrılık vakti geldiyse eğer,
Dünya dönse neye yarar ki?
Ölüm soluyorsa ensemizde,
Ecel gelmiş, ağıt neye yarar ki?
Kader ağı örmüşse bedenine,
Kul kula der gel gör beni,
Hakk bilmez kul neyler beni.
Ey itikat iman yolu,
İmansız kul neyler seni.
Kullarda akıl sermaye,
Nasılda inandım suyunun akışına,
Sevabımı sattım şeytanın bakışına.
Günahları attım tövbenin kapısına,
Ben buldum Allah’ı neyleyim seni dünya.
Kendini cehenneme, atan insanlar gördüm,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!