Yalan söyleyen kulun, dostu hep şeytandır,
Doğru söyledim diye, kul dönme sırtını.
Kimse bilmez öfkeli sözün hikmetini,
Sözde acı duysanda, kul dönme sırtını.
Sağ yan güneş Kuran, sol taşırmı dünyayı,
İnsanlar iman hamurunu atmış,
Nefsini hoş olan, sermaye yapmış,
Lain Kör Şeytana, kanıp tapmış,
Kul Hakk teâlaya, isyana kalkmış.
Etmiş kula medet, Hakk bilir sebep
Gülü bilmez bülbül, dikeni sanır heder,
Sözü anlamayan kul, giderde zan eder.
Başı secdeye koymaz, iman var zanneder,
Ne ederse dünyada, kul kendine eder.
Sercuc laf anlamaz, yalan dilde gezdirir,
İnsan yalana inanır, doğruya kanmaz,
Doğru olan kuldan, hiç mi? Nasip alınmaz.
Her kul cennetlik, kim cehennemlik sayılmaz,
Şeytan vesvese verir, kul kula inanmaz.
Ey şerefli insan, bu düzen ahir düzen,
Ufak davalar biter,
O büyük dava gelir.
Rabbim Calut zulmeder,
Talut'a ferman gelir.
Biz Adem'in nesliyiz,
Yunus Emrem sözlerin, kalbime şifadır,
İlmin kapısından, girmeyen kul hüsrandır.
Dünyayı kana bulayan, deccal, süfyandır.
Aşkı neyler Allah, kullar edep bilmezse.
Bilmezsin Yunus'um ahir zaman kulları,
İnsan dünyalık peşine, düşmüş gidiyor,
Ne yol biliyor ne de bir yordam biliyor.
Kafir masum insanı, elekte eliyor,
Rabbim zulüm gören, kullarına sabır ver.
Bugün kimin karnı aç, kimlerin karnı tok,
Feleğin bu yayı, düşürür şu dünyayı,
Mecnun neden çöllerde, arar ki Leyla’yı.
İnsan unutur mu Allah-u taelayı,
Neydi şeytana karşı, kulların savaşı.
Bak Âdem ve Havva da şeytana kandı,
Ey Hızır nice savaşların cengaveri,
Bu savaştada göster o kuvvet dengini.
Elbet biliriz kahpe düşmanın rengini.
Kul savaşta görür, Alim İlim bilgini.
Süleyman dünyada asandan büyük asa,
Yalanla şuçlamak, hakk yolu değil,
Fitne uykuda, dili bağlı değil.
İnsandaki iman kalp bağlı değil,
Kul kula değil, kul sen Allah'a eğil.
Tevhid der söz bir lailahe illah,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!