Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

2051) Ey Sabah namazının,
Ağıran şerefli günü.
Allah nurundan vurur yüzlere,
Selam olsun Muhammed gibi bakan
Ali gibi gören gözlere.

2081) Mümin olan kullar sunar,
Hakk teâlaya niyazı.
Hakk teâla kavuşturdu,
Karanlık ile beyazı.

2082) Yan yüreğim yanmak gerek,

2151) Sizler Ailenizi Akrabalarınızı Dostlarınızı Yarinizi yani Sevdiğinizi Milletinizi İslamı ve Kendinizi anlayamıyorsun. Kalkmış beni anlamaya kalkıyorsunuz. Ancak anlatırsam anlayabileceğiniz kadar anlarsınız.
Ondan ötesini zaten anlayamazsınız.

2152) Karganın mektubu ayrı okunur
Hüdhüd kuşunun mektubu ayrı okunur.
Her mektubu sonuda yüreğine

2181) Beni anlamaya kalkmayın,
Yanlışlara bürünürsünüz,
Bende oluşan tüm doğruyu,
Sizler yanlıştamı görürsün.

2182) Kul Zeki'nin her sözünde,

2231) EY İSRAİL SEN İNSANLIĞA,
KOCAMAN KARA BİR LEKESİN.
HELÂKA UĞRADIĞIN O GÜN,
GERÇEĞİ SENDE GÖRECEKSİN.

2232) Ben Müslümanım diyenleri,

2261) Akılda iman yoksa,
İlim gider boşuna.
Amel küflü yazılır,
Takva gitmez hoşuna.

2262) Dünya üstü bir derya,

2341) Bana delisin derken,
Bin defa düşün bence.
Çünkü Azrail bakmaz,
Ne yaşlı ne de gence.

2342) Fani boş dünya dediğin,

2381) Kullar iman etmezse,
Hakk vermez dermanını.
Kabire düşen kullar,
Çekermiş eyvahını.

2382) En üst bilir iken,

2441) İtikati hayreyledim,
Esas İmanla gayreydim.
İlimi hep Haktan bildim,
Takva ile sabreyledim.

2442) Atın kişlemesi,

2501) Bir insan sana Allah'ı anlatıyorsa,
Onu iyi tanımadan kavramadan fikir yürütme.
Bilmeden Allah'a karşı savaş açarsında,
Sonun İbn-i Mülcem gibi olur.

2502) Saraydan bakma Karun,