İnsan vurur silleyi,
İplik görmez iğneyi.
Garip çeker sineyi,
Kaderin ne suçu var.
Seversin sarılırsın,
Gökten bir ışık iner, yeri niye sarsar,
Kim bunlar, kimler yeri niye sallar sansar.
Yıkık viran bedenler, Ey insan kalkta sar,
Kafir cehennemde, mümin cennette yaşar.
İstanbulu terketti tüm kafir elçiler,
Etme dünyayı saltanat,
Bir at iner tam kırk kanat.
Bak dünyaya kainata,
Yaratanda büyük sanat.
Üç bin ilim bak dünyada,
Dünyayı han eylemiş hanlar hancıyı kul eylemiş,
Önceden dergahlar nur idi bak şimdi kir eylemiş.
İnsan olanı sarmaz saramaz ki kara zincirler,
Karanlık olan zindan hücreleri kara eylemiş,
Durduramaz beni hain zalim kafir dingilleri.
Zinakar kadınları sürdüler meydanlara,
Şeriat diyenleri, attılar zindanlara.
Kafir olanın bile, kıldılar namazını,
Tabutta taşıdılar, koydular mezarlara.
Tapan taptı, paraya, pullara, mumyalara,
Doğru söyleyeni, deli yaparlar,
Kafiri övene, nutuk yazarlar.
Ecel gelip çatar, toprak kazarlar,
Şeriat? yok sayan, kafir insanlar.
Kafir olanı, kefene dürerler,
Sırrı aldım sarmaladım,
Kazdığım toprağa gitti.
Allah beni dergahında,
Bir tahta, padişah etti.
Yedili zümre sağımda,
Hayatın hep bidat şirk dolu,
Sağ gözüktün tuttun bak solu.
Yolun Cehennem ateş yolu,
Ey Müşrik Şeyh Mahmud Efendi.
Kabirde başlar bak sorgular,
Bir vefasız yarin, yolunu gözlemekten,
Çürüdü şu bağrım, hep seni özlemekten.
Aklım karıştı durdu, seni çözememekten,
Kahpe kurşun deydi cana , öldüm be yiğit.
Bak aşkın yarasına, ilaç kâr etmiyor,
Tesbih bacak arası, tutmak büyük günah,
Allah ismini zikrettiğini unutma.
Ne dizine doğru koy, ne yana doğru tut,
Tesbih sağ elde tut, kalbe götür öyle çek.
Allah isimi, belden aşağa söylenmez,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!