Yalnızlığa çektiğim kürekler ve ufukta görünüyor firak,
rotasız bir tekneyim,beni sonsuza bırak.
biz kayıp şehrin insanları olarak bu etnik mezarlığında gölgelerimizi kaybetmedik sadece güvenimizi de kaybettik.en büyük ihtilal milliyetçilik ihtilali oldu.(ihtilal mi yoksa bir ihlal mi bu konuya girmeyeceğim) milletler birbirlerine üstünlük kurmak için çiğnedi zayıf bedenleri hep.yığılan cesetler üzerinde yükseldikçe boyumuzun uzadığını sandık durduk.azdık durduk.kudurduk durduk.velhasılı son gün,yapraklar gibi savrulduk.ilahi adaletin tecellisi tabut ardındaki kalabalıkların yüreğinde çığa dönüşürken akıllarımızdaki sorulara cevaplar uydurduk ama hiç bir cevap sorunun yanıtı olmayı başaramadı.tek gerçek oluklardan boşalan kanlar ve ardında yitirdiğimiz canlardı.
biz gülmeyi haketmedik,ölmeyi hakettiğimiz kadar.ayrılıkların ardında hep gözyaşları vardı ama sevişmeleri beceremedik.sevemedik birbirimizi.araya hayali sınırlar girdi hep.dikenli tellerle çevirdik kalbimizin duvarlarını ve kapadık gönlümüzü sevda iklimine.
çiçek tarlalarında mayınlar,minik yüreklerde kurşunlar yetiştirdik.bahçemiz zencefil kokusuna hasretken kan kokusundan bıktık.geceleri aydınlatan yıldızlar değildi.izli mermilerdi bazen bazen de patlayan bombalar.yemyeşil üniformaların altında çelikten bir kafesin içinde kardeş acısıyla kavrulan bir yürek taşıdık dağ bayır.silahlar patladı,bombalar patladı.kim kazandı.iki cephede de ölenler kardeş değilmiydi?
kimdi bu tabutlarda hakka yürüyenler.
ahmetle mehmet değilmiydi?
ah memleket,
Bu gidiş en sonuncusu,bir daha olmayacak,
Bu sana son 'elveda'deyişim,
Elveda kartanem!
'Elveda'
Bir gün gelir bu uyuyan zambaklarda açar elbet.
Güneşe hasret kardelenler yarar göğsünü buzların.
Ya doğmasaydı güneş,
Ya yağmur hiç olmasaydı,
Umudu hangi baharda arardık o zaman.
Üşüyorum burda hava çok soğuk,
Gözlerim nemli,biraz da donuk.
Ayaklarım üşüyor,üşüyor parmaklarım,
Sabahın ayazında,çatlayan dudaklarım,
Terketme beni,koyma ne olursun bir başıma,
Dokun arada bir,el sür mezar taşıma.
ben şuanda burada hayaller kuruyorum.
başrolünü bir meleğin canlandırdığı hayaller.
trajedi ve dramlar düşlüyorum.
o kadar güzelsin ki!
keşke herşey senin kadar güzel olabilse.
bazı şeyler bir başka bahara kaldı.
Bir nikah kıydı melekler,
İçinde isminin geçtiği dilekler,
Kabul olmuştu o gün; ekimdi!
Duvağında yıldızlar parlayan,
Bu nur yüzlü gelin de kimdi?
Ey seher yıldızı.düş semanın bendinden,
Kalelerde yıkıldı,surlarda,
Talandan birşey kalmadı arda,
Ne yağmurda kaldı öpüşünün hissi,
Ne de yüz çevirişinin ızdırabı karda,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!