Zekâi Budak Şiirleri - Şair Zekâi Budak

Yok mudur hiç nasibi bahtımın bu âlemde
Elemdir hüküm süren hane-i virânemde
Sabr-ı tahammülümü sınar felek her demde
Elemdir hüküm süren hane-i virânemde

07.01.2010 – Lüleburgaz

Ömür verdin, eceli belli bir vakte kadar
İdrake mez’ûn kıldın aklı bir hadde kadar
Işık hızından yüksek hızla düşünsek bile
Bedenin becerisi yalnızca madde kadar

(31.08.2003 - Kocamustafapaşa / İSTANBUL)

Set çekti sevdamıza beşerin yasakları
Saadeti ahara temlik ettik çaresiz
Boğduk daha doğmadan gönlümüzde aşkları
Oysa neler ummuştuk yaşamaktan bilseniz

(30.10.2006 – S. 23:55 - Lüleburgaz)

Kapımı çalınca ölüm
Sükûn bulur garip gönlüm
Ondan sonra ne bir zulüm
Ne de gözümde yaş kalır

Kim anladı geldiğimi

İnsanız, gönlümüz gam ile dolmuş
Ömrümüz incecik upuzun yolmuş
Doğarken işimiz ağlamak olmuş
Kim gelmiş dünyaya söyle gülerek

Arınmak isterken sevda-yı nurda

Düşündüm dün gece dehşete düştüm
Eskaza oynanmış genim olsaydı
Bir hilkat garibi olup çıkardım
Enim boy ve boyum enim olsaydı

Boğaya boynuzu gelmezmiş fazla

Adım gibi eminim bitecek bu ayrılık
Döneceksin; lâkin ben, burda olmayacağım
Sebepsiz inadına galip gelecek mantık
Döneceksin; lâkin ben, burda olmayacağım

Dağılacak gün gelip ruhunu saran kibir

Unuttum sanma sakın içimdesin halâ sen
Varlığınla müzmin dert, hâtıranla belâ sen
Bilmesem bile şimdi hangi iklimlerdesin
Unuttum sanma sakın içimdesin halâ sen

Koynunda bir yorgun baş mes'ut ve râm uyusun

Nasıl canım vermiyeyim yoluna
Senin için çarpar yürek sevdiğim
Gözüm çıksın bakar isem puluna
Senin bana kendin gerek sevdiğim

Arı işler petek petek bal verir

Seni sevmediğimi bir an bile düşünme
Seni sevmezsem inan ben yaşamam ölürüm
Yanıma gelemezsen, gel bari gir düşüme
Hasret tutsaklığımdır, aşk sema’ında hürüm
Seni sevmediğimi bir an bile düşünme