Zamanın ötesindeki ev Şiiri - Sevim Ela

Bir çocuk koşar düşlerimde yalınayak,
Tozlu yollarında memleketimin.
Zaman sanki orda durmuş uyanarak,
Kokusu burnumda tüter o eski evin.

Pencereden bakar o güler yüzler,
Şimdi uzak birer masal gibi.
Gurbette geçirilen en güzel güzler bile,
Vatanımın bir kış güneşi etmez.

Ahşap kapının o tanıdık gıcırtısı,
Bahçedeki incir ağacının gölgesi,
İçimde hiç susmayan bir hasret şarkısı,
Memleketim kalbimin hiç değişmeyen adresi.
Sevim ela