Yusuf Ter Şiirleri - Şair Yusuf Ter

Bakırköy’de taş okulu
Omuzdan yaralı kolu
Tarık Akan içi dolu
Sanat kokar Tarık akan

Yeşil çamın temel taşı

Taylan Özğür’e


Meydana iner yiğitler
Peşinden koşsa da itler
Sokak başları tutulmuş

Tazelendi yürek yarem
Tanrı sende midir çarem
Bu canımdan gıram gıram
Alan senmiydin yoksa ki

Kötülük mü yaparmış hak

Aslı'sını arar kerem
Yana yana ağlamaz mı
Ferhat dağı deler iken
Coşup coşup çağlamaz mı

Gök kubbeye söyler diller

Türk Halkı dünyadan, kopuk olmasın
Bilimden teknikten uzak kalmasın
Düşünmeden asla, karar almasın
Kalkınanlar her an bunu yapıyor

Anadolu halkı bu olmamalı

İki dağ arası geçit
bir nehir, coştukça coşuyor
Avuçlara sığmıyor düşler.

Ne şiirler söylüyor toprak.
Ne de üzerini örtüyor türküler.

Gözleri karalım sanadır sözüm
Nefesim dumanlı ağlıyor gözüm
Yanağında çifte çukur gamzesi
Benim gibi gönlü yaralı turnam

Kanadı kırılmış turnam uçamaz

Akşam olur diz çökerim önünde
Yeter ki sev can veririm canımda
Gel sevdiğim hiç ayrılma yanımda
Gözüm kalır gözlerinde zor gelir

Taktir imiş sana verdim gönlümü

Yar senin kaşın olaydım
Gözünde yaşın olaydım
Ocakta aşın olaydım
Damağında bal olsam ben

Yar rüyanı görsem berrak

Toprak olmak ya da yağmur olmak
güneşi gören insan
suya tapar gibi
günah değil bu sevdalar
Leyla için Mecnun, Mecnun oluyor
gök ile yer arasında uçurum