içime düştün içimi kazdırdın
hasta ettin yaramı sen azdırdın
bir hayırlı haberini beklerim
ellerim,gözlerim canımdın benim
sıcaklık yeli soğumasın derim
Dudağın renksiz güzelim
Gözler orijinal mı derim
Ben o gözleri de yerim
Gözlerin gülsün isterim
Kalbin de boş yer var mı can
Sararmış boz kangalları
Göç etmeyin köyde kalın
Koyun, kuzu kayıp olmuş
Göç etmeyin köyde kalın
Sokaklarda ulur itler
Yağsın yağmur
Doğsun güneş
Hasretim var gökkuşağına
Saçılsın yedi veren renkleri
Yakın etsin uzaklara
Karanlıklara, dar alanlara
Dağ doruğun gül iz sarar
Kayıp iki gözü arar
Gözler bu dağları yarar
Bulamazsa neyler şimdi
Mevsimlik çiçekler açar
Sevgi bahçesinde güller ekmezdim
Gönül bağında garip gezmezdim
Güzeller koynunda sabah etmezdim
Gönül bağında garip ötmezdim
Arı olup diyar diyar uçmazdım
Dalgalar
hırçındır
vurur delice sahillere
yıkar değdiği yeri.
dalgalar yürütür bulutları
yağdırır yağmurları.
Karanlık çağın zulümü
Gelin görün şu halimi
Göze aldım ben ölümü
F tipini yıkmak lazım
On iki Eylül darbesi
Dağ yoluna çığlar düşmüş
Dor atım gecemiyor kardan
Yollar vazgeç diyor bana
Geçilir mi nazlı yardan
Sevdiğim bekler ırakta
-
Yusuf Ter
-
Ali Turalı
-
Ali Turalı
Tüm YorumlarKIRBAÇLAMAK DÜNYAYI
İlk bakışta Yusuf Ter’in öyküsü bildik bir serüveni anlatıyor gibi; ücralardaki “bizim köy”lerden birinde doğmuş Ter, yoksulluk ailesiyle birlikte onu yaban ellere savurmuş, hasret, baskı, yoksulluk, çileler üstüne çile O’nu Düş ülkesinin ezgilerine vurmuş, oradan da duygul ...
DOST YUSUF
“Güzel insan Yusuf Ter’e”
Yıllardır hep doğru yazdığım için
Nedendir hep beni suçlarlar Yusuf
Düzenin hilesin sezdiğim için
İdama bizlerden başlarlar Yusuf
Şöyle düşünürüm olan çok acı
Tilkiye vermişler krallık tacı
Bu düzende meyve veren ağacı
DOSTUM YUSUF TER
1970 de Kozanlı’ nın, İmranlı Köyünde Dünyaya gelen Yusuf Ter, küçük yaşta babasının işi gereği İsviçre’nin Basel kentine gider. Bu göç esnasında eğitimini de İlkokul dördüncü sınıfta bırakır bir daha okula devam etmez. Fakat, İlkokulu bile bitiremeyen Yusuf Ter, boş durmaz, ...