Yusuf Can Doğan Şiirleri - Şair Yusuf Ca ...

Günaydın
bugün günlerden ciklet karası
Ciğerlerimde sancılanıyor
Yeni bir güne uyanmanın yarası
Hani sözlerin nerede
Hani sen neredesin hey canımın yarısı

Ver evvela didarı bana,
Göster mahsurum masivada/
Yahut ver idamı bana!
Cümle harf senin olsun,
Sen getir idğamı bana....

Ben şiir yeteneğimi kaybettim!
Memleket idrakı kaldı elimde...
Restoranlar kapandı yavaş yavaş,
Garsonlar son rötuşlarını yaptı,
Ben bırakıp geldim öylece!
Bu gece,

Sağken hor gördüğünü mezar taşında ararsın,
Bir vakit kaçtığın sesi rüyalarda sorarsın.
Ne gariptir şu kalbin nankörlüğe meyli ;
Varlığı yük geleni, yokluğunda yaşarsın.

İnsan ki kıymeti hep yitirdiğinde anlarmış,

Bir gün anlaşılır mı insan,
Kendi göğsünde sürgün yaşarken?
İçimde yarım kalmış asırlar var.
Mesih’in çocukluğu, unutulmuş dualar var.
Eyvah…
İnsanlar bir kez daha çarmıha asacaklar.

Kara kışta kuşun aşını önüne koyar mevlam
Bahtsızın barkına baharı koyar mevlam
Kaşını çatma sevgilim yoluna koyar mevlam
Devran döner meydan doğar olura koyar mevlam

Seni oturttum dizimin dibine,
Eller duymasın yer soğuk ses etme
Karıncalar donuyor toprağın altında
Kavak yelleri esiyor başımızda...
Düşersek toprak bilir
Ayakta durmak

Sokağa dökülür sesin, serin, kırık bir de eski
Bir bardak suyun kenarında duruyor hayalin
Susar taşlar bile bende Kerbela sanki
Gülüşünde membahı Kevser de dahil

Yar sözü narı seher yüzü hâk-i şam

Gökyüzü bugün yorgun.
Kuşlar geçiyor üzerinden dünyanın,
Sen yetişemiyorsun
Gece oluyor ateş yalımı bir yanım
Balkon demirleri soğuyor.
Sen soğuyorsun

Avını arar ısrarla tazı
Ne kışın dinlenir ne bekler yazı
Dişleri sökülsün o salyalı ağzı
Sana havlasa kıskanıyorum

Bir av görmüş tazı nasıl ki mağrur