Gidiyorum Şiiri - Yusuf Can Doğan

Ben severken
kalabalıkları susturdum.
Sadece seni seyrettim uzunca.
Eski bir apartman gibiymiş gönlüm;
uğulduyor merdivenleri, rüzgâr vurunca.

Bir yerde erkekliğim üşüyor
ve kalmış yarım.
Çaresizliği gördüm.
Bir yerde de sarılmak isteyen yanım
kendine yabancılaşıyor.
Zaten hep yabancılaştım.

Dışarıda yağmur başladı sonra.
Camdan aşağı kaydı damlalar.
Ben artık ıslanamam bir kapıda.
Üzgünüm…
Ne güz yağmuru, ne bahar.
Erkeklik üşümüş canım yanmış ne önemi var?

Şimdi ne desem…
Ben senin ellerine,
bir lokmayı bölüşüne aşıktım…
Beddua edilmiyor; hakkım helâl olsun.
İnsan, inandığı şeye kanıyor.
Beni kandırdın.
Mahşerde karşıma çıkma nolursun.