Fitil tutmaz Şiiri - Yusuf Can Doğan

Dağların eteğinde paslı bir akşam,
Ben yürüdüm; ardımda kırık sancaklar.
Dâr geliyor, bu taş yığını sanki bir zindan
bilemem kim kurt kim kuzu hangimiz insan,

Ey benim süslümanım nerde bir keder orda sen
Hastalığın ruhumu bölecekse bir mavzer gibi istemem
Hangi hoyrata yolun düştü eskidi yeminin
Ben sırtımda taş taşıdım da ezildim
Biteydim sevinirdin anka kuşu gibiydim

Karanlık çöktü.
Domuz indi şehire.
Çivi çiviyi söktü
Sende dön köyüne