Sağken hor gördüğünü mezar taşında ararsın,
Bir vakit kaçtığın sesi rüyalarda sorarsın.
Ne gariptir şu kalbin nankörlüğe meyli ;
Varlığı yük geleni, yokluğunda yaşarsın.
İnsan ki kıymeti hep yitirdiğinde anlarmış,
Bir sıcak el çekilsin; dünya başına darlarmış.
Yanında gülen yüzü gülmeyince görürmüş,
Bir sesinin sedasına aylarca üzülürmüş.
Yusuf Can Doğan
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 01:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!