Yurt Ezgisi Şiiri - Kasım Kobakçı

Aras sularından, sevgi saçılsın,
Menderes boyuna, güller açılsın,
Memleket ufkuna, mühür kazınsın,
Bozkırın kalbinde, tüter sevdamız.
*
Demirci örsüne, çekiç vurmalı,
Çömlekçi çamuru, özle karmalı,
Usta mahareti, şehir kurmalı,
Aydınlık sabahlar, doğar bizlere.
*
Mevlam esirgesin, zalim zulmünden,
Gafil ordusunun, hain cürmünden,
Düşmanın, amansız kanlı hükmünden,
Milletin sancağı, uçar göklerde.
*
Masallar dinlemem, kılıcım kında,
Kahraman atalar, erlik çağında,
Kutsal emanetler, ulu dağında,
Tembellik ateşi, söner burada.
*
Memleket sevdası, yürekte kanar,
Sazının telleri, sedayı sunar,
Yiğitler otağı, maziyi anar,
Kopuzda coşarak inler nağmeler.
*
Toroslar üstünde, aslanlar yatar,
Akdeniz suları, köpükler atar,
Erciyes zirvesi, aydınlık katar,
Dağların rüzgarı, derdimi kovar.
*
Edirne ilinden, Kars'a uzandık,
Birlik ateşinde, sonsuz inandık,
Zaferler müjdesi alarak, kandık,
Zalimler korkudan, kaçar geriye.
*
Ozanım, mızrabı tellere vurur,
Meydanlar inlerken, aslanlar durur,
Kalplere işleyen, destansı gurur,
Yurt ezgisi çınlar, söker şafaklar.