Gönül Ezgisi Şiiri - Yücel Özkü

GÖNÜL EZGİSİ
Sen gülümsersen, ben de bahar olayım,
Gönlüne açılan pınar olayım.
Adın değdiğinde dile gelen söz,
Yüreğinde yankılanan ses olayım.

Sen nefessen, ben nefesinle yaşayan,
Sen sehersen, ben şafağa uyandığım.
Bir ömür aynı türküyü söyleyen,
Ezginde çoğalan sevdiğin.

Sen yağmursan, ben toprağın kokusu,
Sen yıldızsan, ben gecenin uykusu.
Ayrılık uğrasa da yollarımıza,
Sevda olur gönlümüzün doğrusu.

Sen yüreğim, ben de atan sesinim,
Sen umutsan, ben yeniden yeşeririm.
Ömür dediğin ince bir yol olsa da,
Ben hep sana çıkan bir iz olurum.

YÜCEL ÖZKÜ
27 Temmuz 2026/06:52