Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ah şakayık
Hazan ekşisi kekre düş
Uçurumundan yuvarlandığım

Güve yemiş tüm ümitlerimin
Ah pörsük geçmişin

Akşamları yola bakarken yorulup
uyuyakalıyorum
olduğum yerde

sonra gece uykusuna karışıyor uykum
orada öyle üzerimde hiç bir örtü olmadan

Niye niçin dokundun felek
helâl paraydı
alın teriydi
şans gülmüştü neden sonra
niye
niçin

Ben seni Bodrumdan tanırım a güzel
dolaş Avrupayı dolaş Asyayı gel
tanı da gör güzel gör bu coğrafyayı
biz seninle gel de açmadan arayı
görkü Kerem neymiş Leyla nasıl sevmiş
dillere destan aşk ben seni Bodrumdan

Garip gurbetteyse sılasın özler
yolu yokuş ise neylesin dizler
kapıda bacada kalınca gözler
ömrüm bayram bilmez ben ah neyleyim

alem bayram eder çalınır sazlar

Şiirimin gözleri çakır
çakır da
vay aman
dur ben ölem

ah aman

Orda uzaklarda,çok uzaklarda düştü bir uçak,
üç parçaya bölündü,burda yüreklere kor düştü
Kor düştü...
Sel oldu cenazede gözyaşı sele dönüştü...
Kalplere girdi zalim,paslı bir bıçak
Feryat figanla ünlendi yer gök,sanki cehennem zamanı,

Bir zerre idim oldum oluşdum
Kekremsi buruk idi lezzetim
Esasında yok iken bir meziyetim
Kendi nurundan hulus eyledi

Laleye menekşeye boyun eğdirdi

Aşın var azığın var
kışın var yazın var

sayfamda inci mercan d/izin var
biliyorum bir tanecik
gözbebeğin kızın var

Sana geldim halelerimle
gözümden akıp ta damlayamayan
inci tanesi gibi gözümün altında
bir damla

lakin ömrüm boyunca