Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Söyle kaç adın var senin kaç kimliğin
gel vazgeç
sonu yok hainliğin...

dedimse de,
bir düşünce aldı beni; seslendim güneşe

Bodrumda görmüşler seni
Birisinin kolunda

Haberim olmaz sandın
Yakalandın sonunda
Yandın sen yandın

Bey bi
hele bi yol bak bu yana
beybi dedim duymadın
baybay dedim almadın
Allaha ısmarladığımı

Saçımda kelebekler geldin diye
Kuşlar su içiyor kirpiklerimden

Bir damla suya muhtaç çiçeklerim
Hüznüme eş olup güller ağlıyor

Kimisi gelin olur telli duvaklı
gider baba evinden

kimi yatılı okula
zor gelir ayrılmak ana kucağından
baba ocağından

Ceryan gibi çarparım
ağzın bir yana gider burnun bir yana

köre sordular dediler bu ne renk
dedi beyaz

Yazarken ne düşündün bilmiyorum ama
ben olsaydım ben de öyle yazardım
belki bir kurmaca belki
yanı başında bir dram
bir roman
önce hiç ciddiye almadım

Sen bir kavganın iki yanıydın
seven ve sevilen
uyanmalıydın
çalınırken kalbinden ayrılık şarkıları
dönen sen olmalıydın
sen omalıydın

Ne zaman bu son desem
buğulu gözlerin geliyor us'uma
saatlerce dikilip karşımda direncimi kırıyor
sanki etimden et canımdan cansın
suskunluğunun ayazında donuyorum
havasızım

Ormanlardan bir ağaç cebimde
seni yazarım belki
kara tahtaya gelesi
kara kitaplara giresi

yağmur yapışık camlarıyla