Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Hem söyledi hem de çaldı
ondan bize türkü kaldı
hayat böyle bir masaldı
nur içinde yat Mahzuni

nice aşık geldi geçti

İstanbul'da bir kadın
İstanbul kadar kadın

sordum dedim nedir adın
sana ne adımdan dedi
bana laf atmak mı maks/adın

Yeter ki iste gülüm
ben senin nen olmam ki
bahçesiz olsa da iki göz odan
evine bahçe olurum
bahçene ağaç

Yol kenarındayım
ben bir hüzün ağacıyım
önümden insanlar geçer
okula giden çocuklar

satıcılar satıcılar

Görmeden
görmeden sevmek nasıl bir şey ki

elini tutamadan
basamadan bağrına

Yüreğimde kar,
başımda efkar...

türlü şekle girdin bulut; bulut
dedin ben seni unuturum, sen de unut!

Kadir gecesini arar bulur müminler bu ayda
anarız tek yürek olup dualarla Allah adını
dualar için açılır eller
inşallah der hu çeker amin derler erenler
rengi güldür kokusu gül suyu

Bu sabah yine
perdeleri açtım sonuna kadar
her sabah olduğu gibi

perdeleri açtım
baktım sokağa

Şu utangaç cesaretim takat bırakmadı bende
aklım o ahu gözlerde kalbim güm güm mahçup tende

nasıl bir dilbersin ki yar neden ki bu öykünmem de
bir garip ahvalim var ki aklım fikrim daim sende

Ben severim bu canı yaratanı
sen seversin babanı atanı
kendini bilmekten başla istersen

ne anlarsın şevkatten merhametten
sevgiden sevmekten ne anlarsın sen