Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bir çile yün verdi hayat elime
al da ör dedi

acemi bir örgücüyüm ben
nasıl öreyim
dediysem de

Savaşıyor rüzgârla yel değirmenleri

meçhulden gelip meçhule giden
kavak yelleri

öğütüyor geçmiş zamanı

Anlamadım bir şey gördüklerimden
saçını tarayıp ördüklerimden
her ne varsa uçup gitti elimden
maziyi anmakla geçti bu ömür

her kime ne yapsam yaranamadım

Bu sabah hiç şiir yazasım yoktu
bodur tavuk gıdaklamadan önce

amma da gıdakladı ya
kaldırdı mahalleyi ayağa
da

Biz eskiden bulgur yer
Bulgurluya gelin giderdik
ne anlardık yalıdan kattan yattan
kerpiçtendi evlerimiz

komşularımız vardı samimi

Ben severim bu canı yaratanı
sen seversin babanı atanı
kendini bilmekten başla istersen

ne anlarsın şevkatten merhametten
sevgiden sevmekten ne anlarsın sen

Her akşam olduğunda
bir günü daha katmış olurdum akşamlarıma
yirmi dört saat onunla olurdum
kucak kucağa

sanırdım ki haksızlık yapıyorum aşklarıma

Tanişuklu doğüş idi pilmem mu
elele ferup sardinuz makaraya
piz da sazan olip tüştük oltaya
haydi tizulun pakalim siraya

piru lazım pireyu yakalasin

Bozuk bir musluk
sürgit damlalar şıp şıp
gece gece
sürekli damlayan su

aklımın tavanında varlar var ki

Senin durakların benim yolumun üzerindeydi
otobüslerin benim güzergahımdan geçerdi
seneler seneler öncesiydi

günlerden Cumartesi
izlediğimiz savaş filmiydi siyah beyaz