Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yağmurlu bir günde terk ediyorsun evi
Az da olsa ardından ağlayan dostların var ya
Kendini yapayanlız sanma dünyada
İki yüzlülük yoktur onlarda sevenlerin uğurlar
Dosttur çocuklar
Hatasız kul olmazmış derler ya

Enin de sonunda anlayacaksın
Beni birgün sen de arayacaksın
Pişman olup ta ağlayacaksın
Benden günah gitti demedi deme

Ne merhaban var ne de selamın

Kelimeler topluyorum suyun üstünden,
Biri vurgun yemiş, öteki zıpkın;
Yara bere içindeler...

Edat, zarf sıfat, özne tümce yüklem,
Faili bulunmayan fiiller...

Hafiften bir yağmur sesi
Ninni gibi geceye
Ay uyur yağmur uyanık
Karanlık uyur gece uyur
Zamanda sesler kaybolur
Bir yerde bir keman çalar

Söylenip dururum kendi kendime,
içerlerim,
nadan derim.

nobran, kadir kıymet bilmez;
nankör der içerlerim...

Doldurmuş dolarlarla yanaklarını
Para bol bilemiyor ki
Nereye yapıştıracağını
Düşünmüyor yakışıp yakışmayacağını
Dem bu dem zaman bu zaman
Racon bu yenileme devri yenilik devri

Gözlerinin üstüne tül mü örtülü?
Ne renk olduğunu göremiyorum
Ağlar gibimisin güler gibi mi?
Bakışının anlamını çözemiyorum....

Sıcak mı gözyaşların belki de serin?

Gülleri dermeye çıktım bu sabah
yar çıktı karşıma o gülüverdi
beni yapayanlız bırakıp orda
çıkıp gelirdi ah bir başka sabah

billur bir su gibi ab-ı hayattı

Siz de tutun bir ucundan şehirleri kalkındırın
çok kolay senede bir gün anmak
çiçekler ekin şehitlerin tarlasına bire bin verir
bu yiğitler sofrasını ballandırın....

her yıl söylev hamasi söylemler nutuklar

Akşamdı yalnızdım orda
Gelip masama oturduklarında
Sordum kimsiniz diye
Üçü bir ağızdan üçümüz de,
Üç harfliyiz dediler,bilmece gibiydiler
Ne haber dedim gülümsedim