Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Uzat ellerini bir daha
Bir daha öpem anam
Ağlarsa anam ağlar
Gerisi yalan ağlar demişler
Ne de doğru söylemişler
Nedir bu gurbetlerden

Ne zaman ikimizi toplasam
sen eksik çıktın
total
üstü kalsın
senin olsun al

Kime ne
kağıttan kayık olur da
şiirden olmaz mı gemi

her bir şeyi tamam olsa,
hem de dümeni

Yalnızlar rıhtımında bir şair,
Omuzunda bir postacı kuş.
Rengarenk dünyasından;
Uçurur tüm kuşlarını gök kuşağı çizer semaya
Maviliklere...

Bağdaşmıyor bu panaromayla
Üst katta ki matkap sesi
Akşam olmakta batmakta güneş
Ne bir Oğuzcanım ne de Veli
Doğa sanki bir sevgili
Deniz eş sanki hırçın ve vaatkâr

Yüreklilerdi aslanlarımız
yürekleri vardı
yüreklerinde kocaman sevdaları

ana babalarının canı ciğeri
ana babalarına hayırlı evlatlardı

Bana neler oldu
vay başıma gelenler
sabah akşam bir tatlı kaşığı
yazıyordu

sabah bir günaydın diyorsun

Buselerinin izi kalmış gül dudakların,
Bordo renkli şarap kadehlerinde...

Ay ışığı, kırılmış saçının tellerinde.

Eskilerden, bir müzik mırıldanır; fıskıyesi havuzun

Bana dik dur diyorlar
ben hacıyatmaz mıyım

kavgacı
hadi ordan be gacı
şimdi saçını başını yolmaz mıyım

Katar katar geçtiler hatıralar içimden
kalmadı bir duymayan şimdi bir ölüyüm mezarımda

vitrinde bir cansız mankenin üstündeki kumaşıyım
günde üç övün haftada yirmi bir ben yirmi ikinciyim