Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Gece yarısıydı,Ankarada yine sis vardı...
El,ayak çekilmişti uyumuştu bütün şehir
Bir ben uyuyamamıştım takılmıştı zihnime
Çok eskilerden,eski bir şiir
Amatör bir şairdi yazarı,ayrılığa,aşka dair,
Şiirler yazarmış gençliğinde....

Akşamdan beri içiyorum
hastalığım nüksetti yine
elimde fırça bez bir tuvale
seninle son buluşmamızı resmediyorum
bu en güzel ışık alan pencere
günlerdir yağmur yağıyordu

Sen A B ol
Ben
Türkiye
Cee diyeyim sana

24/Kasım/2012/Cumartesi/Bodrum

Bana konuş deme konuşursam
susmam ustam

sus dersin
pes edersin

Dünya top ayağımın ucunda
dilimde pas
eynimde bypass

dünya top ayağımın ucunda
bir vuruyorum tam isabet

Bum vurdum seni işte
prizmamın renkleriyle

imdi
fifti fifti

Yağmurlu bir günde terk ediyorsun evi
Az da olsa ardından ağlayan dostların var ya
Kendini yapayanlız sanma dünyada
İki yüzlülük yoktur onlarda sevenlerin uğurlar
Dosttur çocuklar
Hatasız kul olmazmış derler ya

Enin de sonunda anlayacaksın
Beni birgün sen de arayacaksın
Pişman olup ta ağlayacaksın
Benden günah gitti demedi deme

Ne merhaban var ne de selamın

Kelimeler topluyorum suyun üstünden,
Biri vurgun yemiş, öteki zıpkın;
Yara bere içindeler...

Edat, zarf sıfat, özne tümce yüklem,
Faili bulunmayan fiiller...

Hafiften bir yağmur sesi
Ninni gibi geceye
Ay uyur yağmur uyanık
Karanlık uyur gece uyur
Zamanda sesler kaybolur
Bir yerde bir keman çalar