Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yanağımı dağlayan bu buse de ne
sevdiğimden ayrı kaldım bu sene
su misali serinletirdi sesi
yazım kurak geçti yine busene

yağmurdu gözleri saçları rüzgâr

Son nefesinde gitmeden önce seni vuranı söyle
hangi paslı gülüş
hangi densiz söz

seni vuranı söyle kim vurdu seni
bu kimin tuzağı

Mektebin sırasında kaşla göz arasında
Notunu aldım, hocadan da sıfır
Seni gidi kafir teneffüsü yok mu bu işin
Zaten aklımı alıyor başımdan
Sınıfa bir girişin bir girişin var ki
Senden sonra hangi kıza

Görüntü
sular yolunda insanlar her şey yolunda
oryantalin ustası Lakerda

birbirine benzeyen kederler
bütün kapıların anahtarları kör bir kuyuda

Gözyaşı var yazdığım her şiirimde
Ben kendimi iyi bilirim de,
Sormalı başkalarına nasıl biriyim

Konu başkadır çıkarken yola
Birikim başkadır ilham başkadır

Hüzün kattı harcıma hülyalı bakışların
ah yazından ne gördüm nasıl olur kışların
yay mıdır hilal midir o kapkara kaşların
bir parça şevkat varsa sığınırım gönlüne

bir günün ilk bahar yaz bir günün ayaz kar kış

Bir kış günü rastladım bir habere,
Hele sen bir bak şu kötü kadere...
Dediler ki
Neredeyim diye yazın yetmiş yediye,
Diyenler başköşeciler, bilmişler,ermişler
Allah aşkına söyleyin,

Deli deme
belki velidir
gel etme eyleme
gel gitme
kendi kendine gülene deli derler ya
deme deli

Şimdi aklımdasın,sonra ne olur bilemem ki,
Zaman ne getirir?

Yazıldı çizildi, resmedildi...
Silinmez ki izi.
Çıkar ortaya,günün birinde,

Tanıdığım bir ağaç vardı
meşe
o göğe gök ona bakardı

şimdi şen şakrak kuşları da onu terketmiş
duyduğuma göre