Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Görüntü
sular yolunda insanlar her şey yolunda
oryantalin ustası Lakerda

birbirine benzeyen kederler
bütün kapıların anahtarları kör bir kuyuda

Hüzün kattı harcıma hülyalı bakışların
ah yazından ne gördüm nasıl olur kışların
yay mıdır hilal midir o kapkara kaşların
bir parça şevkat varsa sığınırım gönlüne

bir günün ilk bahar yaz bir günün ayaz kar kış

Gözyaşı var yazdığım her şiirimde
Ben kendimi iyi bilirim de,
Sormalı başkalarına nasıl biriyim

Konu başkadır çıkarken yola
Birikim başkadır ilham başkadır

Bir kış günü rastladım bir habere,
Hele sen bir bak şu kötü kadere...
Dediler ki
Neredeyim diye yazın yetmiş yediye,
Diyenler başköşeciler, bilmişler,ermişler
Allah aşkına söyleyin,

Haydi ayağını tempoya uydur
İki ileri git sonra dur
Bir iki üç bir iki üç
Tirübüne oynamağa başladın gene
Ne anane kaldı ne de örf
Senin en iyi becerdiğin karada sörf

Tanıdığım bir ağaç vardı
meşe
o göğe gök ona bakardı

şimdi şen şakrak kuşları da onu terketmiş
duyduğuma göre

Şimdi tükendi umutlar yazdı kışa döndü mevsim
sevda bitti adı kaldı benim de bitti hevesim
şarkı bitti türkü bitti elimde cansız bir resim
aşk'ımızdan dram yüklü bir şaheser roman kaldı

25/Kasım/2012/Pazar/Bodrum

Düş gördüm hayra yordum bismillaha sığındım
yandım aşkından susadım ilaha sığındım

kul anlamadı ahımdan izana sığındım
yer gök inledi ahımdan ben hakka sığındım

Deli deme
belki velidir
gel etme eyleme
gel gitme
kendi kendine gülene deli derler ya
deme deli

Şimdi aklımdasın,sonra ne olur bilemem ki,
Zaman ne getirir?

Yazıldı çizildi, resmedildi...
Silinmez ki izi.
Çıkar ortaya,günün birinde,